خب آخر هفته است و زنگ تنفس! نمی دانم آیا خواننده ای به نام Walker Clay را می شناسید یا نه. واكر اصولاً مسلك كابوي دارد و به تعبير ايراني اش لوطي است. ترانه ی قشنگی دارد به نام ‹زنجير عشق› که شعر بسیار زیبایی دارد. اخیراْ یکی از دوستان ترجمه ی این شعر را برایم فرستاده و من با دخل و تصرف آنرا فارسی تر و قصه گونه کرده ام. آنرا تقدیم تمام انسان هایی می کنم که در زندگی دست هم نوع خود را می گیرند و شعله ی این صفت زیبای بشری را گرم تر می سازند.

ای که دستت می رسد کاری بکن /  پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار

يک روز سرد زمستاني وقتی جو با ماشين داشت مي رفت خونه؛ زن مسنی رو ديد که توی برفها منتظر ايستاده بود. ماشين رو نگه داشت و پياده شد. ماشين زن پنچر بود و كاملاً مشخص بود كه ترسيده. بهش گفت: "خانم من اومدم که کمکتون کنم؛ در ضمن من جو هستم."  زن گفت: "من از سن لوئيز ميام و داشتم از اینجا رد می شدم.  تا حالا صد تا ماشين از کنارم رد شدن و شما واقعاً لطف کردین نگه داشتين." وقتی که جو لاستيک رو عوض کرد و در صندوق عقب رو بست و آماده شد که بره زن پرسيد:" من چقدر بايد بپردازم؟" جو به زن گفت: " شما هيچ بدهی به من نداريد. من هم در اين چنين شرايطی بوده ام. یه روز يه نفر هم به من کمک کرد همونطور که من به شما کمک کردم. اگر واقعاً می خواین که بدهي تون رو به من بپردازین نذارین زنجير عشق به شما ختم بشه!"

چند مايل جلوتر زن کافه ی کوچکی رو ديد و رفت تو تا چيزی بخوره. بعد که بلند شد راهشو ادامه بده نتونست بی توجه از لبخند شيرين زن پيشخدمتی بگذره که ظاهراً حدود هشت ماه باردار بود و از خستگی روی پاهاش بند نبود. زن داستان زندگی پيشخدمت رو نمی دانست و احتمالاً هيچ گاه هم نخواهد فهميد. وقتی که پيشخدمت رفت تا بقيه صد دلار رو بياره؛ اون رفته بود و روی دستمال سفره يادداشتي گذاشته بود. وقتی که زن نوشته رو خوند اشک در چشمانش جمع شد: " شما هيچ بدهی به من نداريد. من هم در اين چنين شرايطی بوده ام. یه روز يه نفر هم به من کمک کرد همونطور که من به شما کمک کردم. اگر واقعاً می خواین که بدهي تون رو به من بپردازین نذارین زنجير عشق به شما ختم بشه!"

اون شب وقتی که زن پيشخدمت به خونه رفت به اون پول و يادداشت فکر می کرد. وقتی که شوهرش دراز کشيد تا بخوابه به آرومی به گوشش گفت: "همه چيز داره درست ميشه دوستت دارم؛ جو!"

اصل متن ترانه را از اينجا بخوانيد.